Borgward rozpoczął produkcję samochodów ciężarowych w 1937 r., dostarczając pojazdy o ładowności do pięciu ton aż do wybuchu drugiej wojny światowej w 1939 r., w tym 3-tonową ciężarówkę Borgward G. G. W., dostępną z silnikiem benzynowym lub wysokoprężnym.
Duży kontyngent tych ciężarówek został zarekwirowany przez Wehrmacht. Początkowo kontynuowano produkcję standardowej gamy samochodów ciężarowych. W 1940 roku niemieckim producentom ciężarówek nakazano zmniejszenie liczby różnych modeli i skupienie się na produkcji uproszczonych „standardowych” ciężarówek o ładowności około trzech ton.
Od 1942 roku rozpoczęto produkcję następcy. Ta nowa „Einheits-LKW” (standardowa ciężarówka) była 3-tonową ciężarówką z oficjalnym oznaczeniem odpowiednio Borgward B 3000 S/O (z silnikiem benzynowym o pojemności 3,7 litra i mocy 78 KM) lub Borgward B 3000 S/D (z 5-litrowym silnikiem wysokoprężnym o mocy 75 KM, oba z sześcioma cylindrami). Aby zaoszczędzić surowce, ciężarówki zostały dodatkowo uproszczone poprzez wprowadzenie rombowej płyty Borgward na osłonę chłodnicy lub wymianę stalowej kabiny na standardową drewnianą („Einheitsführerhaus”).
B 3000 był odpowiednim pojazdem, ale lżejszy Opel „Blitz” V 3000 okazał się lepszy.
