BTR-152 to sześciokołowy radziecki transporter opancerzony (APC) zbudowany na podwoziu i układzie napędowym ciężarówki użytkowej ZIS-151. Wszedł do służby w wielu państwach członkowskich Układu Warszawskiego od 1950 roku i stanowił ostoję radzieckich batalionów karabinów motorowych aż do pojawienia się serii amfibii BTR-60 w latach sześćdziesiątych. BTR oznacza bronetransportyor (ros. бронетранспортёр, БТР, dosł. „transporter opancerzony”).[10]
BTR-152 były dostępne w kilku markach i były produkowane w dużych ilościach dla radzieckiego wojska i na eksport. W późnych modelach produkcyjnych wykorzystano komponenty samochodowe z bardziej niezawodnej ciężarówki ZIL-157. W latach 1950–1959 pojawiły się trzy główne warianty BTR-152: podstawowy transporter opancerzony z pojedynczym karabinem maszynowym kal. 7,62 mm lub 12,7 mm na czopie, nieuzbrojony wóz dowodzenia z wyższą linią dachu oraz wariant przeciwlotniczy uzbrojony w stanowisko ZPU-2. BTR-152 mogły przewozić po jednym oddziale piechoty lub specjalistyczne zespoły uzbrojenia wraz z moździerzami i sprzętem przeciwpancernym. W służbie radzieckiej wiele z nich służyło również jako ciągniki artyleryjskie.[12]
