Stary pruski dom wiejski

Budynek znajduje się na terenie dawnych Prus Wschodnich, w dzisiejszej Polsce, w pobliżu miasta Gdańsk. Budowa domów podcieniowych była wówczas powszechna na obszarze Zakonu Maltańskiego, znajdującym się na terenie dawnych Prus Wschodnich.
Najważniejszą cechą domu podcieniowego jest podcień usytuowany pod kątem 90 stopni względem głównego budynku, na tej samej wysokości. Konstrukcja tych domów jest zazwyczaj podobna. Drzwi do podcienia były używane tylko przy specjalnych okazjach. Na przykład podczas ślubów panna młoda wchodziła do budynku przez drzwi frontowe, a w przypadku śmierci również wynoszono ciało przez te drzwi. Goście domu także mieli przywilej wchodzenia do niego przez te drzwi. W wielu z tych domów prowadziły one bezpośrednio do „dobrego pokoju”. Podcień służył do przechowywania zboża, które można było wysypywać przez właz znajdujący się w podcieniu.
Chociaż główna część domu w większości domów podcieniowych była utrzymana w dość prostej i skromnej formie, podcień budowano dla kontrastu w szczególnie pięknej konstrukcji szachulcowej. Każdy z tych domów budowano mniej więcej równolegle do drogi, a podcień zawsze skierowany był w stronę drogi.

Budynek jest podzielony na trzy obszary:
- Część mieszkalna: dostępna jest tutaj wyłącznie część mieszkalna.
- Warsztat: dostępny ze schowka; tutaj znajduje się wbudowany punkt warsztatowy.
- Schowek: służy do przechowywania sprzętu, maszyn i bel.

- Koszt budowy: 90 000 $
- Dzienne utrzymanie: 30 $
- Okiennice są otwarte w ciągu dnia i zamknięte w nocy
- Wszystkie drzwi są animowane i można je otwierać
- W najważniejszych pomieszczeniach budynku znajdują się włączniki światła.
- Dodano wiele dodatków, aby budynek był jak najbardziej autentyczny